Linderhof, neobarokowy niewielki pałac położony jest w pobliżu Ettal, południowo-zachodniej Bawarii, budowany w latach 1874-1878. Jest jednym z trzech należących do króla Ludwika II Wittelsbacha. Inspiracją do budowy Linderhofu był wersalski pałacyk Petit Trianon.
Pierwsze plany nowego pałacu powstały w 1868 roku. Jednak pierwotny pałac wzorowany na Wersalu, ani kolejny projekt wielkiego pałacu bizantyjskiego, nigdy nie doczekał się realizacji. Zamiast tego rozpoczęto przebudowę leśniczówki należącej do Maksymiliana II, ojca Ludwika II, która służyła królowi podczas wypraw łowieckich, nadając jej charakter chaty alpejskiej. Górną kondygnację stanowiła drewniana konstrukcja słupowo-ryglowa obłożona deskami, dolna zaś była otynkowana. Do niej dobudowywano kolejne skrzydła budynku. Ostatecznie, w 1873 r. król zatwierdził plan, który przenosił dawną leśniczówkę o 200 metrów, a w jej miejscu miał powstać trakt wejściowy. Całość miała zostać obłożona kamieniem i ujednolicona architektonicznie, jako nowa „Willa Królewska”.
Wewnątrz pałacu znajdują się m. in. cztery gabinety, będące pomieszczeniami przejściowymi pomiędzy głównymi pomieszczeniami, sala lustrzana, sala audiencyjna, jadalnia i sypialnia. Wnętrza oszałamiają swoim przepychem, urządzone są w duchu francuskiego absolutyzmu, z licznymi udogodnieniami dla jego głównego mieszkańca. Podczas zwiedzania zwraca uwagę choćby stolik w jadalni, który opuszczany był piętro niżej do kuchni, tam nakrywany i taki ponownie, przez otwór w stropie, podnoszony do jadalni króla. Niestety, wewnątrz pałacu nie wolno wykonywać zdjęć. Zwiedzanie odbywa się grupowo o określonych godzinach, również w języku polskim.
Wokół pałacu urządzono park krajobrazowy, który od strony południowej ma formę trzech ogrodów tarasowych zwieńczonych okrągłą świątynią Wenus, z rosnącą tam 300-letnią lipą ocaloną przed wycięciem przez króla. W parku znajdują się rozmaite budowle, m.in. sztuczna grota z kaskadą, Chata Myśliwych, czy wzniesiony na Wystawę Światową w Paryżu w 1867 roku malowniczy Dom Marokański.
Bibliotekarz w trasie 